Naam: Renske Herder
Leeftijd: 24 jaar
Studie: Industrieel Ontwerpen
Sport: schaatsen
Club: Australisch sprintteam
 |
| Renske Herder: ‘Als ik nu roep dat ik naar de Olympische Spelen van 2014 wil, dan verklaren vele me voor gek. Maar in vier jaar kan er veel gebeuren.’ (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
Renske Herder pakte onlangs brons op het Nederlands Kampioenschap supersprint in Hoorn. Ze traint mee met de Australische sprintploeg en lonkt naar de Olympische Spelen van 2014.
Koud een seizoen geleden zou ze een plak op het NK supersprint nog voor onmogelijk hebben gehouden. In korte tijd boekte de studente enorm veel progressie. Herder zegt het te danken te hebben aan haar nieuwe trainster en ploeg. Ze is nu pupil van niemand minder dan Wesley Hill. Hill is trainster van de nationale sprintploeg van Australië en met die ploeg traint Herder nu mee.
Met de meiden van Down Under op weg naar steeds scherpere tijden. De schaatsatlete moet af en toe even in haar arm knijpen. `Fantastisch toch?', klinkt het enthousiast. `Ik heb ontzettend veel baat bij Hill. Ze ziet het kennelijk in mij zitten.' Het Australisch team met de UT-studente in de gelederen traint op dit moment dagelijks in Heerenveen. Herder zit in de laatste fase van haar studie en kan haar sport met haar studie combineren.
Haar eerste ontmoeting met het Australisch sprintteam was vorig jaar op de ijsbaan van Enschede. Hill zag Herder in Enschede aan het werk en was onder de indruk. Voordat ze het goed en wel in de gaten had trainde ze mee met de Australische dames. Dezelfde ploeg traint nu in Heerenveen. Het maakt Herder niet zo gek veel uit waar ze schaatst, zolang ze maar kan knallen.
En knallen kan ze. Vooral op de eerste honderd meter. Op het NK in Hoorn scherpte ze het baanrecord aan tot 11.16. `Zonder mijn trainster Hill', zegt ze, `was me dat nooit gelukt. Ik moet wel eerlijk zeggen dat topdames als Annette Gerritsen er toen niet bij waren. Zij schaatsten toen elders een wereldbekerwedstrijd. Maar toch, het blijft brons op een NK.'
Gezien haar tijden is Herder in één jaar - vorig jaar deed ze ook haar verhaal in UT-Nieuws - met sprongen vooruit gegaan. Die progressie heeft ze ook te danken aan het aantal trainingsuren dat het afgelopen seizoen fors is toegenomen. Dagelijks staat ze twee tot drie uur op het ijs.
`Het gaat steeds beter', licht ze toe, `maar ik moet het wel hebben van mijn startsnelheid en de snelheid op de eerste meters.' Een sprint van vijfhonderd meter is haar te lang. Herder: `Maar de vijfhonderd wil ik wel graag onder de knie krijgen.' Ook omdat ze droomt van deelname aan de Olympische Spelen van 2014 in Rusland. En de kortste schaatsafstand op de Olympische Spelen is nog altijd de vijfhonderd meter. Herder: `Als ik nu roep dat ik naar de Olympische Spelen wil, dan verklaren velen me voor gek. Maar ik heb nog vier jaar en in die tijd kan er natuurlijk nog veel gebeuren. Dat zag je het afgelopen jaar maar.'
Verder zegt de studente te willen werken aan haar zelfvertrouwen. `Ik ben nog te vaak onzeker.' Toch zegt ze in mentaal opzicht al veel te hebben geleerd van haar coach. `Ik moet me meer opstellen als een winnaar', zegt ze, `vertrouwen hebben in mezelf. Dat klinkt als een open deur, maar dat is het niet. En ik moet tijdens een race niet denken aan dingen die fout kunnen gaan', aldus de sprintster. Ze vervolgt: `Op het NK supersprint was ik al een stuk zelfverzekerder dan in andere wedstrijden. Er is nog veel te verbeteren, maar het komt goed. Ik voel het.'
Voor de snelle UT-studente loopt haar lidmaatschap van de Drienerlose schaatsvereniging Skeuvel dit jaar af. Voor Herder een nieuwe episode in haar leven. Een leven waarin ze samen traint met Sophie Muir. Ook weer zo'n grote naam, zeker in de skeelerwereld. Want Muir is wereldkampioen skeeleren. Herder: `Van haar leer ik ook waanzinnig veel. Ik ben een bevoorrecht mens.'
