`Stoppen kwam niet bij me op'

Gijs Kant (29)

`Ik ben inderdaad in 1999 begonnen met een studie BiT', vertelt de kersvers afgestudeerde. `Maar ik miste daar voldoende technische vakken en heb toen na anderhalf jaar een switch gemaakt naar informatica. Daarmee begon de eerste vertraging.'

Gijs behoorde in 2000 tot de allerlaatste lichting van de doctoraalstudie informatica. `Dat betekende dat ik continu tegen allerlei vakvernieuwingen aanliep. Maar waar ik zelf vooral moeite mee had was om een trimester lang m'n motivatie voor één bepaald vak vast te houden. Dus ging ik er allerlei dingen naast doen. Zo was ik vrij actief bij de Vereniging Gereformeerde Studenten in Twente, waar ik een jaar in het bestuur zat en later in allerlei commissies meedraaide. Ook had ik twee bijbaantjes.'

In de loop der jaren zag Gijs af en toe een studieadviseur of een onderwijscoördinator. `Dat was twee of drie keer. Dan maakte ik weer een studieplan en dan tja…' Over het halen van zijn bachelor deed Gijs acht jaar, de master kostte drie jaar. `Toch is het nooit in mijn hoofd opgekomen om te stoppen. Ik ben altijd wel positief geweest. Ook mijn ouders hadden vertrouwen in me. Ze vroegen natuurlijk wel eens hoe ik ervoor stond, maar hebben me nooit gepusht.'

In zijn studententijd trouwde Gijs ook nog tussendoor. En een half jaar geleden werd zijn dochtertje geboren. Net in de periode dat hij volop aan zijn afstudeeropdracht moest werken. `Ik ben intern afgestudeerd en heb daarvoor veel op de UT gewerkt. Dat was wel zo handig voor mijn concentratie', lacht hij. `Eén keer heb ik het thuis geprobeerd, maar dan begon mijn dochter weer te huilen.'

Financieel was en is het niet altijd gemakkelijk, geeft hij toe. `Zo lang studeren kost nou eenmaal flink geld. Mijn studiefinanciering was na vijf jaar op. Ik loste dat op met mijn bijbaantjes en ook mijn ouders sprongen af en toe bij. We wonen nu drie hoog op een flatje; dat gaat prima. En die studieschuld? Die is fors ja, maar na mijn promotie ga ik dat gewoon afbetalen.'

Zijn afstudeeropdracht, bij de vakgroep Formal Methods & Tools, ging over `gedistribueerde verificatie van systemen gebaseerd op grafen en graaftransformaties'. Afgelopen donderdag kreeg Gijs na afloop van zijn colloquium een tien als eindcijfer. `Daarmee sluit ik mijn master cum laude af. Heel leuk, natuurlijk.'

Na afloop van zijn colloquium wordt hij toegezongen door VGST-leden. `Ze hadden speciaal voor mij een lied gemaakt. En vanaf september ben ik erelid, omdat ik zo lang actief was bij VGST.'

Dat zijn afstuderen zo goed ging, komt volgens Gijs doordat hij vooral `meer van de theorie' is. Daarom heeft hij ook besloten om te promoveren, bij dezelfde vakgroep waar hij afstudeerde. Hij lacht: `Ik ben inderdaad na elf jaar nog niet uitgekeken op de UT.' Tijdens zijn sollicitatie naar de aio-plaats wilde de hoogleraar wel weten, hoe hij denkt de komende vier jaar gemotiveerd te blijven. Gijs: `Ik vind het heel leuk om nieuwe dingen te onderzoeken en te ontdekken, daarom past promoveren bij mij. Bij de vakgroep zitten prettige mensen, dat stimuleert mij ook. En ik word nu betaald hé, dat is ook een drijfveer.'

Gijs zag in elf jaar tijd heel wat veranderen op de campus. `Niet wat betreft de studenten. De eerstejaars van nu zijn nog net zo onzeker als de eerstejaars van toen. Iedereen kampt met dezelfde dingen: de zoektocht naar een kamer, voor het eerst zelfstandig zijn. Wel heb je nu de laptopcultuur, die was er toen echt nog niet. Ik weet nog goed dat alle studenten in 2000 een gratis mobieltje kregen van de UT, nou, daar liepen wij echt mee voorop.'

Gijs adviseert de nieuwe studenten vooral om `vakken af te maken' en `eerlijk te zijn naar jezelf'. `Je hoeft niet per se nominaal te studeren, maar met 40 studiepunten kun je het ook binnen een redelijke termijn halen. En wat voor mij heel goed werkte was het samenwerken met andere studenten. Dan moet je wel, want je laat je studiemaatje natuurlijk niet zitten.'