Mexico
Docent: Ola! Hoe is het?
Student: Goed, ik slaap alleen niet zo lekker.
Docent: Te warm zeker?
Student: Nee, teveel lawaai op straat. De tanks rijden af en aan.
Docent: Ze zijn er voor jouw veiligheid, moet je maar denken.
Student: Klopt. Maar die mitrailleurs, hé? Wat een lawaai!
Docent: Heb je inmiddels zo'n vestje aangeschaft?
Student: Zo'n kogelvrij ding bedoel je? Ja, maar zwaar hoor. Vooral bij het boodschappen doen.'
Docent: Hoe gaat het met je opdracht?
Student: Dat lukt aardig, zo tussen de vuurgevechten door.
Docent: Is je begeleider tevreden?
Student: Hij zit vast. Iets met cocaïne ofzo.
Docent: En die professor, ach kom, die aardige man..?
Student: Die zit in een drugsontwenningskliniek.
Docent: Ach jee. Maar je redt je wel?
Student: Si, ik heb leuke studiegenoten ontmoet. Allemaal locals van hier.
Docent: Goedzo, dat onderdompelen in de cultuur maakt een stage tot een succes. Nog leuke plannen voor vanavond?
Student: Ik ga met die locals op pad. Er zou vanavond fuegos artificiales * te zien zijn, en daarna vindt een ajuste de cuentas * plaats. Geen idee wat het allemaal inhoudt, maar het belooft één groot feest te worden.
Docent: Geniet er van. Voor je het weet zit je weer in de Twentse collegebanken.
* fuegos artificiales = vuurwerk
* ajuste de cuentas = afrekening
Vriezen
Tsjerk Hiddes de Vries was een Fries. Een oude zeeheld uit de zeventiende eeuw, geboren in Sexbierum, een dorp in de gemeente Franekeradeel. Vele zeeslagen, schipbreuken en era later, duikelt zijn naam opnieuw op. En wel in Twente. De WB-student Hendrik Spoelhof, geboren en getogen in de noordelijke provincie, vond het tijd voor een eigen clubje voor zijn streekgenoten. `Gewoon gezellig als Friezen onder elkaar', verklaart hij in deze krant. Samen met zijn homies blies hij de gelijknamige studentenvereniging nieuw leven in. Na dertien jaar van afwezigheid schittert Tsjerk Hiddes weer als vanouds. De woeste zeeman is alive and kicking.
De Friezen rukken dus op, al komen ze niet elke week bij elkaar. `Dan wordt het zo'n verplichting', aldus onze Hendrikus. Plicht of niet. De Tjipke's, Hielke's en Tjebbe's gaan in elk geval mee met de tijd, verzekeren ze. Wij vragen ons ernstig af: welke tijd? Die van Tsjerk Hiddes? In Fryslân zijn de wijzers van de klok vast ergens blijven kleven. Polsstokspringen, eieren zoeken en keatsen, lezen we. Het wordt nog gezellig met onze nuchtere vrienden. Voeg er een weersvoorspelling met Piet Paulusma aan toe plus een schaatsclinic van Rintje Ritsma en het feestje is compleet. Ook voor skûtsjesilen op de campusvijvers draaien wij warm. Om nog maar te zwijgen over de Friese dümkes, sûkerbôle, nagelkaas, fruitkoek, roggebrood, kuise zusterkoeken en oranjekoeken.
Moeten we dan iets te duchten hebben van het oprukkende Friese gilde? Tja, het kan Friezen, het kan dooien. Gelukkig bestaat er nog één redmiddel: antifries. Laat de sneeuw, eeh Friezen maar komen.
Oant moarn!
