 |
| (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |
`In de arbowet staan regels om de gezondheid, veiligheid en het welzijn van werknemers te garanderen. Het is een ontzettend breed werkterrein. Als iemand pijn heeft, kom ik langs. Ik inspecteer. Vraag wat er is en kijk hoe de werkomstandigheden zijn. Is het iets ergonomisch of moet ik de persoon in kwestie doorverwijzen? We hebben hier fysiotherapeuten, arboartsen en psychologen in huis.
Arbotechnisch ben ik verantwoordelijk voor de diensten Student & Onderwijs, Bibliotheek & Archief en de Student Union. De gebouwen die onder mij vallen zijn de Vrijhof, de Bastille en de Pakkerij in de stad. Ook voor de gebouwen geldt dat je de risico's op de werkvloer wilt wegnemen. Er blijven echter altijd restrisico's over. Daarvoor is de bedrijfshulpverlening. Die wordt verleend tijdens ongewenste situaties. Denk aan een hartaanval, een beroerte of een bommelding. In de Vrijhof hebben we een team van twaalf man. Dat moet ook wel. Het is een allesbehalve simpel gebouw. We hebben hier te maken met bezoekers die je niet kent, er zijn studieplekken, kantoren, studio's. Kortom, een heel gemêleerd pand dat onverwachte risico's met zich mee kan brengen. De BHV'ers werken volgens een heel strak protocol. Haast militaristisch. Onze technische kennis en praktische vaardigheden scherpen we eens per maand aan tijdens een twee uur durende bijeenkomst.
De zorg voor de mens is mijn grootste drijfveer. Ik vind het fijn als ik mensen weer op het juiste spoor kan helpen. Ik ben heel tevreden met de combinatie tussen fysieke en mentale hulp. Dat vind ik terug in deze baan van 28 uur. Daarnaast run ik mijn eigen bedrijfscounseling praktijk.'
