Over en sluiten

| Redactie

Schoolreisje Ergens op een snelweg tussen Enschede en Leuven, in een grote luxe touringcar: Anne: `Oké jongens, nog een kwartiertje, dan zijn we er!' Ed: `Ah toe Kees, zet jij nog één keer in?' Kees: `Vooruit, daar gaat-ie: Van voor, naar achter, van links, naar reeheechts…'

Schoolreisje

Ergens op een snelweg tussen Enschede en Leuven, in een grote luxe touringcar:

Anne: `Oké jongens, nog een kwartiertje, dan zijn we er!'

Ed: `Ah toe Kees, zet jij nog één keer in?'

Kees: `Vooruit, daar gaat-ie: Van voor, naar achter, van links, naar reeheechts…'

Ed: `Nee, nee, die van dat potje met vet.'

Kees: `Ik heb een potje met vet. Al op de tafel gezet, retteketet.'

Anne: `Ik weet een betere: ik heb een potje met geld, al in de uraad vermeld. Ik heb een potje, potje, potje, potje geheheeld, al onderweeeeg geteld.'

Dave: `Joehoe, iemand een Fruittella om de keel te smeren?'

Hubert: `Verrek jongens, ik weet ook een leuke. Hé buschauffeur, we gaan je busje slopen.'

Ed: `Nou, nou Hubert. Even dimmen. Mijn versie is leuker: Hé vakgroepje, er gaan nu koppen rollen. Van je lalalalalalaaaaa.'

Erwin: `Haha. Drie maal drie is nehegen en ieder zingt zijn eigen lied. Drie maal drie is nehegen, en MB krijgt het geld lekker niet.'

Paul: `Pas maar op, Erwin. Want we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet. En we gaan nog niet naar huis, want het beleidsplan is niet pluis.'

Anne: `Maar het geeft allemaal niets, want we hoald van mekoar. Holadiejee, holadiejoo.'

Dave: `Ik heb ook dropjes. Iemand?'

Anne: `We zijn er, jongens! De rector van Leuven staat ons al op te wachten. Duik even allemaal onder je stoel, dan ziet-ie ons niet. Hihi.'

Heus, dit is echt geen schoolreisje, maar serieus werkoverleg van het universitair mangagmentteam dat vandaag en morgen plaatsvindt in Leuven en Brussel. Maar aan vakantie zijn ze toe, dat is duidelijk.

Schoolreisje II

Twee dagen later. Het werkbezoek aan Brussel en Leuven zit erop. Wat met een vrolijk busritje begon, eindigt in teleurstelling. Een lichtelijk mineurstemming overheerst in de bus.

Ed: `Merde, merde, merde. Zucht, zucht, zucht.'

Anne: `Que?'

Ed: `Merde, mon ami. Merde.'

Anne: `Pourquoi?'

Ed: `Zijn die Belgen ons toch te slim af geweest.'

Anne: `Ach zo, dat bedoelt ge. Just, het was om te wenen.'

Hubert: `Allez zeg, het was allerminst plezant. En op onze nationale trots konden we donderdag ook niet fier zijn. Ik ben subiet aan een pintje toe.'

Kees: `Menneke, wilt ge mij er ook eentje pakken? Een gewone. Ik kan geen Duvelke meer zien!'

Erwin: `Ik kan geen excellent, excelleren en excellence meer horen.'

Ed: `En ik geen bigger, bolder, better.'

Dave: `Hou op! Al mijn droppekes hebben ze ingepikt! Echt niet proper.'

Erwin: `Enfin. En al dat gebabbel over best practices en state-of-the-art research. Blablabla. Wat stoeffen zeg!'

Kees: `Miene oorkes doen nog wee.'

Paul: `Mannekes, mannekes. Houd de bakkes es efkes. Alors zeg. Dat is toch niet deftig.'

Anne: `Kunnen we dan he-le-maal niets bedenken waarmee we den Rode Duivels te kakken kunnen zetten?'

Ed: `Nou eeh, ik weet er wel eentje. Waarom loopt een Belg op maandagochtend altijd naast zijn fiets.'

Paul: `Kom op Ed, vertel.'

Ed: `Dan zit het weekend erop.'

Dave: `Hahaha. Iemand nog Fruitella?'

Erwin: `En ken je deze al …….?'

Het universitair managementteam hervond haar kracht. Het bleef nog lang onrustig in de touringcar.

Stay tuned

Sign up for our weekly newsletter.