 |
| (Foto: Arjan Reef) |
`Eind dit jaar hoop ik het concept van mijn proefschrift klaar te hebben. In het voorjaar van 2011 wil ik promoveren. Ik onderzoek de onzekerheden in de hydraulische ruwheid van riviermodellen. We hebben in Nederland computermodellen om de waterstanden uit te rekenen. Maar in die modellen zitten veel onzekerheden, met name de hydraulische ruwheid snappen we niet. Dat is de weerstand die het water ondervindt van de bodem en de zijkant van de rivier. Ik wil weten hoe nauwkeurig die riviermodellen nou eigenlijk zijn. Zelf meet ik niet. Ik analyseer vooral meetgegevens van anderen, bijvoorbeeld Rijkswaterstaat. Die gaan eens in de zoveel tijd met een boot de rivier op om de weerstand te meten.
Het bestaan als promovendus bevalt me goed. Het is leuk. Je bent heel flexibel. Ik kan voor een groot deel zelf bepalen wat ik op een dag doe, en ook welke richting mijn onderzoek op gaat. Als je iets tegenkomt dat je interessant vindt, kun je gerust een weekje de tijd nemen om er in te duiken.
Langzamerhand begin ik trouwens wel de druk van de tijd te voelen. Bij vlagen maak ik lange dagen. Ik probeer alles in veertig uur te doen, maar soms heb je deadlines. Of eigenlijk regelmatig. En dan moet er wel eens wat extra's gebeuren. We werken in de vakgroep vanuit losse papers. Je probeert zo snel mogelijk resultaten in de vorm van een paper te gieten. Die vormen de hoofdstukken van mijn proefschrift. Ik heb er nu drie af.
Ik geef ook werkcolleges, de laatste twee zijn net afgelopen. Studenten hebben vrijdag hun opdracht ingeleverd. Die moet ik deze week nakijken. Zeventig studenten, vijfendertig verslagen, maal twee vakken. Die twee stapels daar. Onderwijs geven vind ik een leuke afwisseling, ik doe het graag.
Na mijn promotie lijkt het me leuk in het onderzoek te blijven. Misschien kom ik op de UT een project tegen waar ik in kan stappen. Ik heb hier niet gestudeerd, maar in Utrecht, fysische geografie. Ik heb dus nog niet het idee dat ik hier wel klaar ben. Ik heb het goed naar mijn zin.'
