Met een zilveren plak op het NK neemt Erik Dietrich van Euros na dit seizoen afscheid van het wedstrijdroeien. Toe aan andere dingen, en ook even klaar met competities. `Ik zie geen progressie meer.'
Met meerdere `blikken' op zak, waaronder het pas veroverde zilver op het NK in Amsterdam, verlaat Dietrich het strijdtoneel. Hij kan dat doen met opgeheven hoofd, maar volgens de Drienerlose wedstrijdroeier zelf boekte hij het afgelopen seizoen te weinig progressie om verder te gaan.
Hij spreekt de taal van een sporter die het wel een beetje gezien heeft. Verwacht bij Dietrich ook geen euforie over het zilver op de Bosbaan. Hij baalt. Samen met zijn kompaan Sander van der Matten bleef hij steken op één seconde van het goud. Dietrich: `We gingen ook als favorieten van start, maar moesten de boot van een Rotterdamse combi voor laten gaan. Het blijft toch een beetje zuur als je de favorietenrol niet kunt waarmaken. Het was bovendien een open inschrijving. Dat betekent dus dat iedereen kon meedoen. Juist dan is het misschien ook wel jammer dat je die wedstrijd niet weet te winnen.'
Hoe dan ook, Dietrich verruilt aan het eind van dit seizoen Enschede voor Amsterdam om daar stage te gaan lopen. Roeien blijft hij doen, maar dan louter voor de lol. `Ik heb in de afgelopen vijf jaar bij Euros misschien wel een aantal aardige successen geboekt, maar voor de top kom ik tekort. Ik zit nu aan mijn plafond en ik zie ook niet waar ik nu nog winst kan halen om sneller te roeien.' De wedstrijdroeier van Euros ziet het ook niet zitten om tijdens zijn stage verder te roeien op de Bosbaan. `Het is wel zo dat de betere roeiers tegenwoordig uit het westen komen en met de faciliteiten voor wedstrijdroeiers is in Amsterdam natuurlijk ook niet zo veel mis, maar ik vind het tijd voor iets anders. Bovendien zit ik straks voor mijn stage acht uur per dag op kantoor. Dan is er in praktisch ook minder ruimte om te roeien.'
Dietrich traint nu nog zeven maal in de week anderhalf uur en volgens hem is de absolute top alleen te bereiken als de frequentie omhoog gaat naar tien trainingsessies in de week. Hij blijft wel sporten. `Ik woon een stukje van mijn stageadres af en wil me wat meer toeleggen op wielrennen. Dat is een tweede liefde van mij.'
Dietrich sluit niet uit als coureur wedstrijden te gaan rijden. `Maar ik zal niet met de groten der aarde de Alpe d'Huez beklimmen.'
Terug naar het roeien en naar de resultaten die Dietrich voor zijn club Euros heeft geboekt. Dat waren er veel en daarmee was of is hij toch een belangrijke ambassadeur voor de vereniging. `Er zijn roeiers', klinkt het bescheiden, `die het een stuk beter hebben gedaan voor de vereniging dan ik.'
Zijn mooiste wedstrijd was het studenten-EK in Polen in september vorig jaar. In de skiff - zijn discipline - finishte Dietrich als zesde. `Heel mooi om in zo'n grote internationale wedstrijd te roeien. Daar kijk ik met plezier op terug.'
Het afscheid nadert, maar als het aan de roeier ligt hoeft er geen uitzwaaiparty voor hem te komen. `Nee, zo zit ik ook niet in elkaar. Wat mij betreft wordt het een redelijk stil afscheid. Dat zou ook mijn voorkeur hebben.'
| Erik Dietrich: `Het blijft toch een beetje zuur als je de favorietenrol niet kunt waarmaken.' (Foto: Gijs van Ouwerkerk) |