Stel u voor, dat ergens in Nederland een gebied is, waar een paar honderd aardappelboeren met hun gezinnen wonen. Ze verdienen veel te weinig om rond te komen, wonen in slechte huisjes en hebben nauwelijks sanitaire voorzieningen. Ze spuiten pesticiden zonder beschermende kleding, kunnen nauwelijks naar de dokter, sociale lasten worden niet betaald en ze mogen geen lid worden van een vakbond. Bovendien mogen ze het gebied niet uit. Ondenkbaar natuurlijk, in ons land.
Maar afgezien daarvan: denkt u dat er iemand is in Nederland die hun aardappels zal kopen? Vast niet. Vervang 'Nederland' door 'de wereld' en 'aardappels' door 'koffie', en de situatie is wel denkbaar, erger nog: op veel koffieplantages in de wereld is het dagelijkse realiteit. Toch wordt er in ons land veel koffie van dergelijke plantages gedronken. Alleen koffie met het Max Havelaar keurmerk garandeert een behoorlijk loon en werkomstandigheden voor koffieboeren en arbeiders op koffieplantages.
In het UT-nieuws van 30 oktober 2003 las ik het artikel over 'Cafitesse, het totaal nieuwe koffie-concept'. Ja over de ruggen van de boeren hierboven genoemd. En het bedrijf Douwe Egberts verkoopt dus geen Max-Havelaar koffie, dat vind ik dus geen zuivere koffie! 'Mooie luxe automaten met wel 8 soorten koffie'. Een wonder als je al half Nederland hebt volgepropt met Senseo's van Philips.
Als bestuurslid van de WereldWinkel in Hengelo (O) wil ik de medewerkers van de universiteit oproepen om tegen het DE-plan in te gaan en te kiezen voor een (h)eerlijk kopje Max Havelaar.
Hendri Hondorp
bestuurslid WereldWinkel Hengelo en UT-medewerker bij Informatica
