Op de UT hebben veel gebouwen sinds kort een nieuwe naam. Op papier althans, want echt lekker zitten ze er nog niet in. En sommige mensen weigeren bepaalde namen in de mond te nemen! Deze week betreurt een personeelslid in een ingezonden brief het feit dat een gebouw de naam Zilverling krijgt. Een 'Judasstreek' noemt hij de naamgeving. Immers, met zilverlingen werd Judas voor zijn verraad betaald, zo leert de Bijbel.
Koren op onze molen.
Zelf zitten we namelijk nogal in onze maag met de naam Meander. Dit woord is, zoals een ieder weet, afgeleid van de sterk kronkelende rivier de Maiandros in Klein-Azië. En wie herinnert zich niet de mythe over Lityerses (een zoon van Midas) die door Herakles gedood werd en wiens lijk vervolgens in de Maiandros werd geworpen.
Een trieste en erg beladen geschiedenis.
Ook hebben we problemen met een aantal gewelddadige namen. De UT begint angstaanjagend veel op een middeleeuws fort te lijken. We hadden natuurlijk al een Burght en een Bastille. In laatstgenoemd bouwwerk werd ook niet bepaald alleen maar ge-pimpampet, zo rond 1789. En daar komen nu Citadel (KCT-gebouw) en Ravelijn (TO-gebouw) gezellig bij. Een loopgravenoorlog ligt op de loer.
Erg onkies vonden we ook de nieuwe naam van de portiersloge, waar de bewakingsdienst zich ophoudt. Deze loge heet sinds kort Charlie. Waarbij wij meteen een Chileen met blaffers op ons netvlies zien.
Wij voorspellen dat de vakgroep Waterbeheer bezoekjes van onze koninklijke prins wel kan vergeten wanneer hij zich in de toekomst moet melden bij ene Charlie.
Aan de andere kant; als het gaat om bescherming dan zit je met Charlie wel goed. Mochten Burght, Bastille, Ravelijn en Citadel bedreigd worden: Charlie heeft zijn blaffers altijd bij zich.
Zelfzetter
UT-Catering begint een offensief tegen de zelfzetter, lezen we elders in deze krant. De zelfgezette koffie loopt de spuigaten uit. Het kan niet meer, het mag niet meer, de risico's zijn te groot, de veiligheid is in het geding.
Veiligheid?
Ja, veiligheid. Al die thuis afgedankte koffiezetapparaten die verhuisd zijn naar de vensterbank van menige medewerkerskamer zijn een gevaar voor de volksgezondheid. Geen huisvrouw of werkster die ze af en toe een lekkere beurt geeft, ontkalkt of ontsmet. Geen monteur die omkijkt naar de technische staat van de aftandse pruttelaar, want illegale waar staat niet in het onderhoudscontract.
Het aantal buikloopgevallen steeg de afgelopen maanden schrikbarend. De schoonmaakkosten van het UT-sanitair dus ook. En wat te denken van het spectaculair gestegen aantal gevallen van gehele of gedeeltelijke elektrocutie? Bedrijfshulpverleners doen bijna niets anders dan het oplappen van zelfzetters die het slachtoffer zijn geworden van de ondeugdelijke staat van hun eigen apparaat. Innig verstrengeld en half versmolten met het snoer van hun geliefde koffiebron worden ze op de vloer van hun kamertje aangetroffen. De vonken spatten van het apparaat, de stoppen slaan door en de pc's op twaalf aanpalende kamers gaan plat.
Kosten van alle zelfzet-ellende: negen komma vijf euroton in hetafgelopen halfjaar.
Vanaf 1 januari moet de Cafitesse de zelfzetter op andere gedachten zien te brengen. Dat zal vast wel lukken. Want ze is gezonder, goedkoper, veiliger en verleidelijker dan welke andere machine ook. Wie wil daar nou niet z'n kamer voor uit? Er is maar één nadeel: je moet haar delen met je collega's en daar moet je dan op z'n minst twee woorden mee wisselen als je die bij het koffiehalen op de gang tegenkomt.
En dat is nou juist zo'n zware opgave voor die verknochte vensterbankzetters.
