Opeens staan er op een vrijdagavond 62 studenten een deuntje te blazen voor je huis. Verrast?
'Absoluut. Ik had helemaal niets door en was met een smoesje naar huis gelokt. Later begreep ik dat de studenten zelfs extra repetitieavonden hebben gehouden om het marcheren te oefenen. Want dat is dus iets wat wij nooit doen met SHOT. Ik moet eerlijk zeggen; ze deden het verrassend goed.'
Had je er bij stil gestaan dat je al tien jaar dirigeert bij SHOT?
'Nee dus. Daarom was de verrassing des te groter. Maar ik heb mijn jubileum wel goed gevierd hoor. De studenten hadden namelijk ook nog een feestje georganiseerd in een verenigingsgebouw in het dorp.'
Hoe hou je deze job zo lang vol?
'Het verveelt gewoon niet. En ik ben de enige die ouder wordt, de studenten blijven jong. De groep verandert namelijk elk jaar van samenstelling. Heb je net iets leuks opgebouwd, gaat de helft van de studenten afstuderen.'
Frusterend of niet?
'Nee hoor. Ik vind het juist een uitdaging om elk jaar opnieuw te beginnen. Het kan wel eens balen zijn als je opeens met een groep van acht fluitisten zit, maar daar probeer ik dan een positieve draai aan te geven. De muzikale niveauverschillen tussen de studenten zijn ook geen probleem, het is juist leuk om daar een jaar aan te sleutelen. SHOT houdt daarom geen selectieprocedure. Elke muzikale student mag meedoen.'
Heb je dit jaar een goede club studenten bij elkaar?
'Haha, kun je aan het einde van het collegejaar die vraag nog een keer stellen? Kijk, we zijn nog maar een maandje begonnen dus ik kan er nog niet zoveel over zeggen. Maar in het huidige SHOT zit wel potentie, dat is zeker.'
Is er in tien jaar veel veranderd?
'Toen ik in 1993 dirigent werd bestond SHOT, twee jaar na de oprichting, uit 36 studenten. Het orkest musiceerde op de eerste afdeling, dat is een niveau-aanduiding voor harmonie orkesten. Voor de leken onder ons, dat is dus het laagste niveau. De afgelopen jaren heeft SHOT meegedaan aan concoursen en nu musiceren de studenten op het hoogste niveau: de zogenaamde vaandel afdeling. Ook zijn we al drie keer op buitenlandreis geweest, waaronder naar Spanje en Finland. Daar speelden we op internationale muziekfestivals.'
Een compliment aan jezelf, lijkt me.
'Ja. Als dirigent van een orkest kun je je eigen muzikale idee vorm geven. Het is een fantastisch beroep. Je bent namelijk musicus en controller tegelijk. Daar zit 'm de uitdaging in.'
SHOT, harmonie-orkest van UT
SHOT is het harmonieorkest van de Universiteit Twente. De muzikanten zijn studenten van de UT en van hogescholen uit de regio. Ieder jaar verzorgt SHOT twee concerten op de campus. Als voorbereiding hierop trekt het orkest zich traditiegetrouw terug in een klein dorpje om daar bijna twintig uur te repeteren. Verder staan bijna elk jaar een aantal optredens en uitstapjes op het programma. Zo heeft SHOT in het verleden een dagje gemusiceerd in de Efteling en meegedaan aan de Purmerade, een internationaal festival voor blaasorkesten.
Ronny Buurink begon op zijn negentiende aan een studie klarinet aan het conservatorium van Enschede. De liefde voor de klarinet werd hem met de paplepel ingegoten, zijn vader en opa bespeelden hetzelfde instrument. Een jaar later begon hij een studie dirigeren van harmonieorkesten. Die studie sloot hij in 1994 af. Naast SHOT dirigeert Buurink ook het jeugdorkest van harmonie Wilhelmina in Glanerburg en orkest De Eendracht in Hengelo. Op dit moment is Buurink nog bezig met een tweede fase harmonie- en fanfareopleiding aan het conservatorium in Enschede. Hij hoopt die het komend voorjaar af te ronden.
Maaike Platvoet
SHOT marcheert naar het huis van dirigent Buurink
