In het begin van de jaren tachtig ontstaat bij de Provincie Frieslân het idee om academische opleidingen naar Leeuwarden te trekken. De reden daarvoor is dat het opleidingsniveau van de provincie te wensen overlaat. Veel talentvolle jongeren kiezen voor het hbo omdat er geen universiteit is. De provincie schrijft een aantal universiteiten aan en de UT hapt toe. Wiebe Draijer, in die tijd rector magnificus, zegt achteraf: 'Ik kende Friesland een beetje en wist dat zonen en dochters uit bepaalde gezinnen daar niet tot het toppunt van hun kunnen kwamen. Ze namen genoegen met het hbo. Doe niet zo grootsig, was het idee. Ik wilde dat doorbreken. En dat is gelukt.'
In september 1985 beginnen veertig Friezen in het HTS-gebouw in Leeuwarden aan het Friese experiment. Dat aantal valt tegen, er waren vijftig studenten verwacht. Voor de toenmalige Hogeschoolraad vormt de lage instroom herhaaldelijk reden om te twijfelen aan het rendement van de vestiging. Vooral wanneer halverwege de jaren negentig nog maar 32 studenten hun eerste jaar in Leeuwarden volgen, wordt de dependance met sluiting bedreigd. Toch houdt het college van bestuur de vestiging al die tijd de hand boven het hoofd; ze is weliswaar niet winstgevend, maar wel waardevol. En inderdaad, uit cijfers blijkt dat de UT niet alleen eerstejaars verwerft die in Enschede instromen, maar dat ook de rechtstreekse instroom naar Enschede vanuit het noorden toeneemt. De UT staat in Friesland op de kaart.
