Deze opvatting stond echter haaks op de filosofie van deze instelling, die luidde: integratie van onderwijs, studie en studentenleven. Dit verschil in opvatting leidde uiteindelijk tot een breuk met de hoofdarchitecten. Het bestuur koos voor een - ook door de campusraad aanbevolen - realisatie van het campuscentrum dat de Drienerlolaan doorsneed. Hierin zijn faciliteiten voor het studentenleven met de Centrale Bibliotheek (element van onderwijs en studie) verenigd.
Later heeft de heer van Emden zijn misnoegen over deze ontwikkeling tot uiting gebracht in een lezing aan de UT en in een interview in de NRC, waarin hij de vorm die het campuscentrum heeft gekregen als een architectonisch wanprodukt bestempelde. Helaas heeft het bestuur toen niet gebruik gemaakt van de mogelijkheid hiertegen in het geweer te komen.
