Als er een virtueel zwart schaap in onze samenleving bestaat, dan is dat wel Internet. Deze verzameling draadjes en computers is hèt Sodom en Gommorra van deze eeuw, zo niet erger. Momenteel is de NVPI, de Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en muziekdragers, degene die hinder ondervindt van deze digitale poel des verderfs. Leden van de NVPI lopen namelijk inkomsten mis door parallel import van CD's via ondermeer Internet.
Eerst heeft de NVPI de verkoop van goedkope parallel-geïmporteerde CD's laten verbieden door de rechter. Grote buitenlandse partijen CD's mogen zodoende niet langer in Nederland te koop worden aangeboden. Tevreden is de NVPI echter nog niet, want de Nederlandse consument kan immers nog steeds zelf -tegen een fors prijsvoordeel- via Internet CD's bestellen in de Verenigde Staten.
Nederlandse consumenten zouden volgens de advocaat van de NVPI een onrechtmatige daad plegen wanneer zij een CD in het buitenland kopen. Om het `illegaal' bestellen überhaupt te voorkomen onderzoekt de NVPI de mogelijkheden om Nederlandse Internet-providers die dergelijke diensten aanbieden aan te pakken. Mocht dat niet lukken, dan zal de NVPI zelfs stappen overwegen tegen de Amerikaanse providers van de CD-aanbieders.
Je begrijpt het al, het is volgens de NVPI zonder meer de schuld van dat vervloekte Internet. Zonder Internet zou het allemaal niet mogelijk zijn. Nu ben ik nogal sceptisch over de verheven positie van Internet, dus ik geloof dit niet zomaar. Ik zou bijvoorbeeld per telefoon of per post een CD-catalogus in Amerika kunnen aanvragen. Wanneer ik na het ontvangen van de catalogus CD's zou bestellen, dan heb ik Internet totaal niet nodig. Het gebruiksgemak en de actualiteit zijn wellicht minder, maar nodig is Internet beslist niet.
De NVPI zou natuurlijk kunnen overwegen eveneens de telefoonmaatschappijen en posterijen aan te klagen, maar het mag duidelijk zijn dat dit weinig zin heeft. Daarmee lijkt het verbod op het aanbieden of doorgeven van CD-verkoopdiensten door Internet-providers uit het binnen- en buitenland van de baan en als consument kun je daarvan flink profiteren.
Sterker nog, we zouden als Internet-volk elke `officiële' platenzaak in Nederland moeten mijden (tenzij je van Frans Bauer houdt). Immers, wanneer je daar een CD koopt, dan pleeg je pas echt een onrechtmatige daad èn wel jegens jezelf. Je betaalt namelijk te veel voor je favoriete muziek.
Een beetje CD kost in de Verenigde Staten zo'n 13 à 14 dollar, oftewel zo'n 20 gulden. Daar komen dan nog de verzendkosten bij (zo'n 6 dollar). Zelf was ik voor twee CD's, die in Nederland per stuk toch zeker 40 gulden kosten, in totaal, dus inclusief verzendkosten, zo'n 30 dollar kwijt, oftewel zo'n 50 gulden; tel uit je winst, waar je wel 5 tot 10 dagen wachten voor over moet hebben.
Over de de beschuldiging van het plegen van een onrechtmatige daad hoef je je geen zorgen te maken. Iedereen mag voor eigen gebruik spullen importeren en het maakt niet uit of dat op vakantie gebeurt of -op virtuele vakantie- via Internet plaatsvindt. Daarbij moet worden vermeld dat wanneer de waarde van de ingevoerde goederen de 65 gulden overschrijdt, iedereen verplicht is 4,1 procent invoertarieven en 17,5 procent BTW af te dragen. Ergo, niet meer dan 3 CD's per keer bestellen.
Intussen vergeet de NVPI zich op de nabije toekomst te bezinnen. Is de CD nu nog geluidsdrager nummer één, in de toekomst zal dit niet het geval zijn. Digitaal én gedistribueerd heeft de toekomst, verspreiding van muziek zou dus geheel via Internet kunnen plaatsvinden. Wil je naar je favoriete muziek luisteren? Even inloggen in Amerika -of waar het ook maar het goedkoopst is- en genieten maar. Het kan binnenkort dus wel eens heel stil gaan worden in de NVPI-platenzaak....
