‘Eerst ik, dan het slachtoffer’

| Jelle Posthuma

Twee keer per jaar komen de bedrijfshulpverleners van de Vrijhof, Bastille en het Sportcentrum bij elkaar voor een grote oefening. Zo ook vandaag. Een groep van vijftien hulpverleners is opgepiept bij het buitenzwembad. Dat is niet toevallig, want het gebruik van chemicaliën, om het bad schoon te houden, levert gevaarlijke situaties op.

Met één druk op de knop van zijn mobiel roept Job van Regteren, hoofd BHV, de andere hulpverleners bijeen. Ze komen samen om een ongevalssituatie te oefenen. Bij onderhoud van het lege buitenbad is een student van zwemvereniging Piranha naar beneden gevallen. Eenmaal naar beneden gekukeld, is ze in aanraking gekomen met gevaarlijke stoffen. Hoe nu te handelen?

Chloor en zwavelzuur

Dat is de vraag, maar eerst krijgen de aanwezige BHV’ers een rondleiding over het terrein van het zwembad: de actrice voor de oefening laat nog even op zich wachten. Twee medewerkers leiden de hulpverleners rond in het bijgebouw, waar de filter van het zwembad en de gevaarlijke stoffen staan. ‘Zomerdag gaat er zo’n 100 liter chloor doorheen’, zegt een van de onderhoudsmedewerkers. ‘Om het zwembad schoon te houden, moeten wij het zwavelzuur en chloor regelmatig verversen.’

Geïmproviseerde ladder

Terug bij het zwembad, ligt de actrice inmiddels op de bodem. ‘Het gaat om bewustwording’, zegt BHV-coördinator Henk Bleijerveld. ‘Welke risico’s zijn er bij een buitenbad? Er wordt hier namelijk met gevaarlijke stoffen gewerkt.’ Een deel van de BHV’ers mag de oefening gaan uitvoeren. Aan hen de taak om het slachtoffer naar boven te krijgen, want dat lukt door een enkelkwetsuur niet meer zelf. Er ontstaat een discussie over het gebruik van de steiger, die voor de schoonmaak in het zwembad staat. ‘Misschien moeten we haar met steiger en al naar boven trekken’, zegt een van de BHV’ers. Een ander reageert: ‘Nee joh, hoe spannend wil je het maken.’

Uiteindelijk komt het slachtoffer boven met behulp van een geïmproviseerde ladder. ‘Een goede oplossing’, stelt Bleijerveld. ‘Maar omdat het slachtoffer tussen de gevaarlijke stoffen ligt, is het beter om gewoon 112 te bellen. Bedenk altijd: eerst ik, en dan het slachtoffer.’

Arbeidsproces

BHV-hoofd Van Regteren kon met één druk op de knop het hele team verzamelen. Sinds kort maken de hulpverleners gebruikt van een nieuw oproepsysteem. ‘Via Picasse kunnen we de BHV’ers op hun telefoon bijeenroepen’, vertelt Van Regteren. ‘We proberen het arbeidsproces zo min mogelijk te verstoren. Voor een gebroken enkel hoeft niet het hele team in actie te komen. Als er te veel mensen zijn, ontstaat er bovendien discussie. Dat gebeurde vandaag ook bij het zwembad.’

Na de oefening in de buitenlucht vertrekken de UT-hulpverleners naar de Bastille voor een videopresentatie. Ook deze staat in het teken van gevaarlijke stoffen: wat zijn de gevaren van koolmonoxide? Als BHV’er ben je immers nooit uitgeleerd.