Het leek wel alsof de geboorte van Catharina-Amalia deze week het enige nieuws was. Republikeins Nederland ergerde zich kapot aan de koninklijke geboorte die alle mondiale vraagstukken ineens reduceerde tot 'kort nieuws'.
Monarchie-lievenden daarentegen genóten.
'Wat was hij schattig hè, Willem-Alexander?'
'Zoals hij daar stond met dat babietje.'
'Ach gos.'
'Zou hij zelf de luiers verschonen?'
't Is eigenlijk een heel gewone man.'
Al na de eerste centimeters ontsluiting ging heel Nederland in de weer met felicitatieregisters, wapperende vlaggen, beschuit met oranje muisjes en schattige kadootjes en werd de Máxima in Madame Tussaud's acuut ontzwangerd. Zodra de welluidende naam Catharina-Amalia bekend werd, verbonden Velp en Alkmaar deze aan een plantsoen, ging de luchthaven op Bonaire Prinses Amalia Airport heten en werd in Amsterdam een rondvaartboot naar haar genoemd. Ook Almelo liet zich niet onbetuigd. Daar heet sinds deze week een plein in de binnenstad het Catharina-Amalia plein. Vinden wij een leuke pleinnaam voor een Twentse stad.
'Waar spreken we af?'
'Op het Catharinaaaa-Aaamaaaliaaaa-plein.'
God, wat zullen die Republikeinen zich ergeren aan deze massale aandacht. Daarom goed nieuws voor hen. Hier op de Twentse campus gaat het over hele andere zaken. Belangrijke zaken. Zo gaan de gemeente en de UT een ander veldje zoeken voor het azc uit Uithuizen. Er was al een sleuf gegraven maar die moet weer dicht. Het nieuwe veldje schijnt ergens bij de Witbreuksweg te liggen. Klinkt vaag.
'Waar woon je?'
'Ergens bij de Witbreuksweg.'
Zo krijg je natuurlijk nooit visite in je azc-barak.
Zou het veld een naam krijgen?
Wij weten nog wel een hele welluidende...
Loopbaanpad
Het was een taai stuk, de nieuwe nota personeelsbeleid, die deze week door de universiteitsraad gejaagd moest worden. Complete commissies en hele ambtenarenstaven vergaderden halve nachten over de uitvoerbaarheid van de prachtigste plannen. Zoals: iedere medewerker z'n eigen loopbaanpad. Dat is nu ook al zo, maar dat pad kan in betere banen worden geleid, met flankerend beleid. Alsje als medewerker een steiler pad op wilt, of onderweg een keer linksaf wilt slaan, dan kun je daar van tevoren afspraken over maken met je meerdere. Weet-ie welke kant je op wilt en kun je daar je competenties voor ontwikkelen (op cursus dus). En jij kunt je baas afrekenen op het feit of hij wel mee wil werken aan het stimuleren van je persoonlijke ontwikkeling.
Maar ja, die afspraken hè, die keiharde wederzijdse afrekening. Dat was nog niet vastgelegd in die nota. En dat moest wel gebeuren, vond de raad. En terecht. Maar ook bij een nauwkeurige boekstaving van functioneringskwalificaties, blijft waakzaamheid geboden. Dat blijkt uit een document waarop UT-Nieuws deze week binnen een niet nader te noemen onderwijsinstelling de hand wist te leggen. Hieronder een greep uit het gevonden lijstje met beoordelingskwalificaties, compleet met de eveneens aangetroffen decodering:
Goede communicatieve vaardigheden (Zit veel te lang aan de telefoon)
Goede presentatievaardigheden (Kan de grootste onzin verkopen)
Goede sociale vaardigheden (Drinkt te veel)
Werk gaat boven alles (Is te lelijk om een partner te kunnen vinden)
Carrièregericht (Voor je het weet heb je een mes in je rug)
Wil graag promotie maken (Geeft vaak rondjes)
Stressbestendig (Valt achter z'n bureau in slaap)
Kan goed zelfstandig werken (Niemand weet precies wat hij doet)
Oog voor details (Mierenneuker)
Zeer loyaal (Komt nergens anders aan de bak)
