Was. Want de immigratiegolf is geslonken. Met tienduizenden tegelijk verscheuren verdrevenen hun aanvragen voor het beloofde lage land. Bij bosjes worden de uitgeprocedeerden uitgezet. Dat ruimt lekker op en de azc's stromen leeg.
Maar zelfs lege azc's zijn goed voor rumoer, getuige onze voorpagina. Ook al heb je er nog nooit één gezien, je wilt zo'n gebouw toch niet in je achtertuin. Althans, bezorgde UT-bestuurders dachten dat campusbewoners zo denken. Vorige week werden de CvB'ers opeens gillend wakker toen ze in een collectieve nachtmerrie verontruste Langenkampwegbewoners scanderend en spandoekdragend zagen optrekken richting bestuursvleugel. 'AZC, weg ermee' riepen ze. Toch nog maar even wachten, niet verder graven en een burenbijeenkomst beleggen, bedachten ze geschrokken.
Maar de Langenkampweggers zijn de kwaadsten niet, blijkt uit een snelle opiniepeiling van deze krant. Ja, hun uitzicht verandert een beetje, en dat is jammer, maar alles went. En actievoeren, ach, zo jong en militant zijn we niet meer.
Maar voor die andere buren, de buitenlandse gasten en studenten in de zogeheten 'short stay eenheden' was het wel even schrikken. Overal komen ze vandaan, deze buitenlanders. Soms met afgewezen asielaanvragen op zak en trauma's in hun hoofd. Als er dan een loopgraaf onder je balkonnetje gegraven wordt en zich de contouren van een kamp aftekenen, moet je toch even slikken.
Toch nog maar een inspraakavondje?
Kelder
Neerlands bekendste breteldrager en hoofdredacteur van zakenblad Quote, Jort Kelder, was de laatste tijd behoorlijk vaak in het nieuws. De meeste journalisten máken nieuws, maar Jort ís nieuws. Eerst met z'n allerrijkste-Nederlanders special, toen met de ontvoering van dat rijkeluiskind en daarna naar aanleiding van z'n verkering met Georgina Verbaan.
Vooral bij dat laatste nieuws zaten wij verheugd voor de buis. 't Is toch een opsteker voor je beroepsgroep.
Maar, inmiddels is Georgy overruled door nieuw nieuws. Deze week vernamen we dat de redactie van Quote is beschoten. Jort Kelder gaf, cool als altijd, aan gewoon door te zullen gaan met zijnblad. 'Om nu bij Eigen Huis en Tuin te gaan werken...', zei hij.
Nou, alsof dát zo veilig is. Eén verkeerde snoeitip om de tuin winterklaar te maken of half kwekend Nederland staat tomaten tegen je redactieruiten te smijten.
Wij vroegen ons dus af of we Jort misschien een plaatsje kunnen bieden op onze veilige redactiekamer in De Vrijhof. Rustig op de campus, met uitzicht op vrolijk snaterende ganzen en vriendelijke bouwvakkers die voor onze neus een nieuwe mensa bouwen.
Toch, bij nader inzien leek ook dat ons niet zo'n goed idee. Er is altijd wel een idioot die het niet zo leuk vindt wat je schrijft. Deze week zijn het misschien de CIVI-prijswinnaars die geen groot interview kregen. Of gaan alle mannen door het lint omdat de Marina van Damme prijs alleen voor vrouwen is. Of worden buitenlandse masterstudenten boos omdat we schrijven dat hun Engels onder de maat is. Of krijgen we bonje over de berichten omtrent het azc en de alvast uitgegraven loopgraven op het voormalige voetbalveld.
En wat te denken van de stukjes op deze achterpagina?
Volgende week maar even geen Over en Sluiten?
