Schokkin: 'Alle arbowetten ten spijt, de vraag is ook hoe verantwoord studenten hun studieplek thuis hebben ingericht. De UT kan nog zoveel voorzieningen hebben, maar ja, als je op je bed gaat zitten laptoppen ...'
Thijs Lammens, vijfdejaars CT, zit weliswaar niet op bed te computeren, maar hij zit niet goed. Zijn grote beeldscherm is zoveel mogelijk weggestopt in de hoek van zijn bureau, waardoor Thijs schuin zit. 'Niet goed', zegt Schokkin, 'nu krijg je door je gedraaide torso op den duur last van spieren in je rug.' Gelukkig zit Thijs niet veel achter zijn pc, dus het leed is te overzien.
Op de volgende kamers komt dit probleem vaak terug: grote beeldschermen (tot 21 inch) die in een hoek van het bureau zijn gestopt óf geen ruimte op het bureau overlaten voor ondersteuning van de polsen. 'Studenten hebben te weinig ruimte op hun bureau, een flatscreen zou uitkomst bieden', concludeert Schokkin. Bram Wiekens, vijfdejaars Informatica, heeft zo'n exemplaar. Zijn flatscreen staat recht voor hem opgesteld en Bram toont ook een ergonomisch toetsenbord. En Workpace? 'Dat heb ik wel eens gedownload, maar ik vind het programma vrij irritant. Net als je bezig bent, komt er weer zo'n melding'. Een vaakgehoorde opmerking.
Naast de weggestopte beeldschermen zijn ook te lage schermen schering en inslag. Bij Jos de Kraan, tweedejaars TBK, staat het beeldscherm gewoon laag op het bureau, waardoor hij zijn hoofd naar voren moet buigen. 'Kijk, je rug is nu gekromd, voel je daar wat?' vraagt Schokkin. Jos beaamt dat hij af en toe last heeft van zijn bovenwervels. 'Met een oud telefoonboek kan je het beeldscherm eenvoudig ophogen', adviseert de arbodeskundige. Bastiaan Klaij, zesdejaars INF, heeft eigenlijk hetzelfde probleem maar heeft als oplossing zijn stoel verlaagd. Schokkin: 'Nu zit je dus te laag, waardoor je armen en benen onder spanning komen te staan.' De oplossing is wederom simpel: stoel omhoog en een telefoonboek onder het beeldscherm. Hoewel Bastiaan vijf uur per dag computert, heeft hij nergens last van. 'Ik sport veel', verklaart hij, wijzend op enkele gewichten in zijn kamer.
Een bijna perfecte werkplek heeft Martin Vermeer, tweedejaars WB-student. Een hoekbureau, waardoor computeren en studeren afzonderlijk kan worden gedaan en een mooie verstelbare stoel. 'Die heb ik van mijn ouders', legt Martin uit. Ook Michel de Vries, die de lerarenopleiding voor wiskunde doet, heeft het goed voor elkaar: verstelbare stoel, flatscreen recht voor zich, ruimte voor hettoetsenbord, boek onder de pols. Hij heeft zelfs een gyrobal, een apparaatje dat tegendruk biedt door hem te laten draaien met je polsen. 'Een grappig speeltje, maar het idee is dat het de doorbloeding van je polsen stimuleert. Dat is namelijk het probleem bij het gebruiken van de muis. En je moet natuurlijk veel sporten, dat helpt ook.' Schokkin kan alleen maar instemmen. Michel: 'Ik heb wel eens last gehad van RSI, vandaar'.
De arbodeskundige komt tijdens de rondgang veel verstelbare bureaustoelen tegen. Nergens een klapstoeltje. 'Dat valt me reuze mee', zegt Schokkin.
Concluderend: Ik ben niet echt schokkende dingen tegengekomen. Maar het beeld is diffuus. Sommige studenten hebben het goed voor elkaar, anderen kunnen met een paar simpele aanpassingen veel aan hun werkplek verbeteren.'
Bram Borkent
Bastiaan Klaij: te lage stoel, te laag beeldscherm, onnodige belasting
