Schaatser Joris van Dijk is een man van de lange adem en van kapot gaan in een peloton. Hij verruilde vorig seizoen het langebaanschaatsen voor het marathonschaatsen. Spijt van zijn overgang kent hij niet.
 |
| Naam: Joris van Dijk |
De UT-student had het rijden van rondjes op tijd vorig seizoen wel gezien. Hij miste de warmte van een marathonpeloton en het tactische steekspel. `Misschien ben ik wel meer wielrenner dan schaatser', zegt Van Dijk. Aan hem gaat geen nieuwe Sven Kramer verloren. `Dat rijden van rondjes op tijd zegt mij gewoon niet zo veel. Laat mij maar zestien of zeventien kilometer achter elkaar schaatsen in een grote groep. Lekker demarreren. Mooi man.'
Van Dijk is dit seizoen in het marathonveld onderaan begonnen in de C3 klasse. Maar afgemeten aan zijn resultaten is het plafond van deze geboren aanvaller nog niet in zicht. Halverwege de competitie staat hij verrassend derde in het klassement en met nog drie wedstrijden te gaan is er hoop op meer. Mogelijk zaterdag al als hij een marathon schaatst op de baan in Enschede.
Zijn finest moment in het marathonschaatsen beleefde hij onlangs in Nijmegen. Van Dijk was de hele dag al in een aanvallende bui. Voortdurend wegspringen uit het peloton en vijftien ronden voor het einde alleen verder. Dat bleek te snel, want hij werd teruggepakt. Acht ronden voor het einde probeerde de aanvaller het opnieuw. Dit keer met meer succes. `Ik zag een jongen weg springen die al vaker had gewonnen. Ik ben achter hem aan gegaan, maar omdat ik er toen flink doorheen zat kon ik alleen maar aanklampen, zonder kopwerk te doen. Hij beet me toe dat ik over moest nemen, maar dat lukte niet. Vervolgens heb ik het op een akkoordje gegooid. Hij de wedstrijd winnen en ik tweede'. Dat gebeurde. Ook al voelde Van Dijk in de slotmeters de kracht in zijn benen terugkeren. `Vlak voor de finish kon ik erop en erover en hem alsnog kloppen', zegt hij, `maar dan had ik die jongen nooit meer in de ogen kunnen kijken. Deal is deal.'
Van Dijk is één van de zes marathonschaatsers van De Skeuvel. Het aantal langebaanschaatsers binnen de club ligt veel hoger. `Het is een kleine wereld. Ook bij de Skeuvel', zegt hij, `maar ik heb wel het idee dat de sport in de lift zit.'
Van Dijk hoopt met zijn oer-Hollandse naam ook op een oer-Hollandse winter met stevige vorst. `Er gaat natuurlijk niks boven natuurijs. Het hoeft niet eens een marathon te zijn. Gewoon buiten langs de rietkragen, heerlijk man.' En Elfstedenkoorts? Van Dijk: `Die wedstrijd sluimert altijd in het achterhoofd van een marathonschaatser. Het wordt ook wel weer eens tijd. Tussen 1963 en 1985 zat ook een behoorlijk gat. Ik geef de hoop niet op.' De Drienerlose sporter zegt geen lid te zijn van de Friesche Elf Steden. Dus zou Leeuwarden deze winter het sein op groen zetten, dan is hij er niet bij. `Officieel misschien niet, maar dan schaats ik `m wel illegaal. Dwars door het protocol heen. Zo'n kans laat ik me niet ontnemen.'
De realiteit van dit moment is dat Van Dijk zaterdag in Enschede zijn vierde marathon van dit seizoen schaatst en na de tweede plaats in Nijmegen in eigen huis voor de hoofdprijs gaat.
