Over en Sluiten
De U-raadspartijen haalden woensdag opgelucht adem. De kiesdrempel (35 procent) voor de studentenverkiezingen was gehaald. Maar van harte ging dat niet. Spandoeken, posters, een caravan, snoepgoed, bier, tompoezen en huisbezoeken moesten er aan te pas komen. Studenten waren er maar met moeite toe over te halen hun stembiljet in te vullen. Menig student bleek zijn stembescheiden bij het oud papier te hebben gegooid. Zelfs blanco-stemmen was teveel gevraagd. Geen interesse, dankubeleefd. Het is een cliché, maar de universiteit is een leerfabriek geworden. Een veredelde middelbare school, waar het slechts draait om 1 ding. Het behalen van een papiertje. Voor het ceevee willen 'studenten' dan nog wel een congres, management-game of studiereis organiseren. Maar daarmee houdt hun belangstelling voor het universitaire leven kennelijk op. Voor de studentenraadsleden is het om moedeloos van te worden. Sinds de lancering van het wetsvoorstel voor de modernisering van de universitaire bestuursstructuur hebben zij er steeds op gehamerd dat het medebestuur door studenten gehandhaafd moet blijven. De desinteresse van hun mede-studenten voor deze waarschijnlijk laatste unversiteitsraadverkiezingen is voor hun een dolkstoot in de rug. Jullie kunnen wel medebestuur willen, maar daarvoor is onvoldoende draagvlak, kan het College van Bestuur hen nu onder de neus wrijven. En juist om het creëren van draagvlak draait het toch allemaal met het medebestuur...
