Over en sluiten
Als UT-medewerker zie je haar alleen maar rond etenstijd. Je bestelt zo'n hap aan de tap bij d'r, ze glimlacht lief maar van een afstandje, en verdwijnt de keuken in. Voor je het weet zeilt ze al weer binnen met op haar gestrekte hand het bord met de schnitzel en de frites. Ze zet het eten neer met de flair van een hotelschoolkelnerin. Behendig, afgemeten, gereserveerd. De studente verstaat haar bijbaantje sowieso prima, want ze heeft onthouden dat je bij de hap precies één glas bier drinkt, en dat je de eerste keren altijd om zout en mayonaise kwam vragen. Die brengt ze tegenwoordig al vast mee.
