Uit het lood
Lange tijd deed ik ook interviews voor deze krant. Tot die ene keer. De ge-interviewde werkte niet lekker mee, terwijl het gesprek toch echt van tevoren was afgesproken. Ik had er een flink eind voor gereisd, dus toen hij de zoveelste kut-opmerking maakte was ik het zat. Ik dacht, als jij dan niks zinnigs in die microfoon wilt zeggen dan zal ik die microfoon op een iets zinvoller wijze naar jouw irritante bek bewegen. Afijn, vier gebroken tanden. Althans, volgens de tandartsrekening. Maar ik wil niet uitsluiten dat die eikel na ons treffen gewoon in een onrijpe peer heeft gebeten en de schade op mij probeerde te verhalen. Zo'n klootzak was het wel. (Ik mag zijn naam helaas niet noemen, maar de trouwe lezer weet om wie het gaat.)
