Power om te scoren
Naam: Aart Kooiman
Leeftijd: 20 jaar
Studie: Civiele techniek
Sport: Volleybal
Vereniging: Harambee
Het eerste herenteam van Harambee degradeerde vorig seizoen uit de tweede divisie. Dit jaar al terugkeren op dat niveau lijkt er niet in te zitten. De ploeg heeft op dit moment geen trainer. Volgens ‘mid’ Aart Kooiman wordt promoveren daardoor lastig.
Het liefst krijgt Aart Kooiman een kort, snel balletje van de spelverdeler. ‘Die zijn voor tegenstanders verrassend. Ik kan de bal dan links of rechts langs het blok slaan. Ja, ik heb absoluut de power om te scoren’, vertelt de mid van het eerste herenteam van Harambee. Als hij in de thuishal hard smasht, kan hij de bal de tribune op slaan. ‘Wij noemen dat een tribunebal. Als dat lukt, dan weet je dat je een heel goede bal hebt geslagen. In wedstrijden lukt het niet zo snel. Bij het warmspelen nog wel eens.’
Vijf jaar geleden was Aart nog buitenspeler, maar hij is blij dat hij nu in het midden staat. ‘Je moet als mid snel van de ene naar de andere kant kunnen bewegen om te blokkeren. Bovendien moet je een goede afstemming hebben met je spelverdeler. Dat ligt mij goed.’
De bijna twee meter lange volleyballer (‘in mijn paspoort staat 1.99 meter’) degradeerde vorig jaar met zijn team uit de tweede divisie. Als nummer laatst, maar naar eigen zeggen zeker niet kansloos. ‘We wonnen in het begin zelfs een aantal wedstrijden, maar daarna was het op. Een beetje jammer, want er was geen groot gat met de rest.’
Dit jaar moet Harambee een stapje terug doen, naar de derde divisie. Het betekent wat meer wedstrijden in de buurt. Moesten de lange mannen vorig jaar nog voor uitwedstrijden naar de kop van Noord-Holland, nu bevinden alle teams zich binnen een straal van een uur rijden.
Het ligt voor de hand dat Aart en zijn ploeggenoten dit jaar weer hopen terug te keren op het niveau waarvan ze vorig jaar een voorproefje kregen. Maar Aart is voorzichtig. ‘Uiteindelijk is promoveren wel ons doel, maar niet dit jaar. We hebben namelijk geen trainer.’ En zonder trainer wordt kampioen worden of promoveren lastig. ‘Je kunt wel een seizoen zonder, maar het is niet wenselijk. De mensen die langer bij het team zitten, maken de opstelling. Dat kan. Maar ik heb liever dat er iemand van buiten naar kijkt.’
‘We hadden voor de zomer een goede trainer aangetrokken. Maar in de vakantie gingen vier belangrijke spelers weg en toen is ook de trainer vertrokken. Hij had aanbiedingen van andere teams’, vertelt Aart. Deze maand worden ze getraind door een oud-speler, maar daarna zit het team zonder. ‘Het grootste probleem is dat het seizoen al is begonnen. Alle trainers hebben al een club.’
Komend weekend speelt Harambee in het eigen sportcentrum een voorbereidingstoernooi, de competitie begint een week later. Hopelijk winnen ze, zodat ze dit jaar al bovenin de derde divisie kunnen meedoen, aldus Aart. Maar liever nog heeft hij snel een trainer voor de groep. ‘Dat zou heel relaxed zijn. Dan leer je meer. Je volleybalt tenslotte niet om op hetzelfde niveau te blijven, maar om beter te worden.’
‘Je volleybalt niet om op hetzelfde niveau te blijven.’ Foto: Gijs van Ouwerkerk
