Over en sluiten
In de recente WMW-Nieuwsbrief staat een symposium aangekondigd over het 'Information Plaza'. Zestien sprekers van de faculteit, taalkundigen, historici, sociologen en filosofen, zullen hun zegje doen over het kunstwerk. Organisator Peter Várdy heeft de kersverse rector als panelvoorzitter weten te strikken. De thema's zijn veelbelovend. 'De lichtkrant, eindelijk een kogelvrije roddelrubriek' (taalkundige Woudstra). 'Teder beton' (hoogleraar gender en techniek Nellie Oudshoorn), 'Cul de sac: 82 m fietspad of het einde van de grote verhalen' (filosoof Achterhuis). Bij WMW hebben ze het snel door: hier berijden docenten hun stokpaardjes. Maar er is meer aan de hand met de aankondiging. Datum en tijd ontbreken, en een titel als 'Agressie en lichtkrant, Een longitudinaal onderzoek naar blijvende effecten van lichtkrantverslaving op grond van een representatieve steekproef van vijf discordante eeneiïge tweelingen' doet op zijn minst de wenkbrauwen fronsen. En inderdaad, de aankondiging blijkt een grap. Een bittere, aldus 'organisator' Várdy. De ondemocratische sfeer in het bouwbeleid zit Várdy dwars. Het 'pretentieuze postmoderne kunstwerk' is in zijn ogen het toonbeeld van 'postdemocratische minachting van het gevoel van mensen'. Maar Várdy is niet de man om kunst aan diggelen te slaan. Liever een subtiele grap waarin ook zijn collega's fijntjes op hun eigenaardigheden gewezen worden.
