Uit het lood, Column
Samen met mijn moeder heb ik het hele weekend oude banden van De Stratemaker-op-zee-show zitten terugkijken. U kent de beelden vast nog wel: Aart Staartjes in een roeibootje op het open water - hij pakt een steen, bikt hem schoon en legt hem heel precies, plons, op z'n plek. Als kind vond ik dat fantastisch. Ik kon me ook goed voorstellen dat het echt zo ging, dat bij het droogvallen van de Noordoostpolder het wegennet reeds kant en klaar werd aangetroffen, al waren daar dan betonblokken gebruikt in plaats van stenen. Maar mijn moeder zei altijd dat het onzin was. Ze zei dat er nooit iets bruikbaars in de zee werd gedumpt, alleen maar rotzooi. Olieresten, kernafval en vaten gif. Haar onvrede hierover heeft haar het ministerschap doen ambiëren.