Uit het lood
Afgelopen week was hier in Rotterdam het WK korfbal. Supportersscharen zwierven door de stad. Korfbalhooligans maakten de straten onveilig. Nederlanders en Belgen repeteerden de slag van 1830. En ik heb er niets van gemerkt. Zoals niemand er iets van heeft gemerkt. En dat is maar goed ook. Want deze WK had, was er iets meer ruchtbaarheid aan gegeven, kunnen uitlopen op een diplomatieke rel. Ambassadeurs die ter verantwoording worden geroepen door geschoffeerde regeringen. Belangrijke handelspartners die hun jarenlange betrekkingen met Nederland subiet beëindigen. Of erger, want aan deze WK deden niet alleen erkende korfbalreuzen als Slowakije, India en Armenië mee, maar ook afvaardigingen van de broeinesten Taiwan en Catalonië. U weet allemaal hoe gepikeerd China kan reageren op dergelijk internationaal optreden van zijn opstandige provincie. En ook in Spanje liggen nationalistische uitingen van de constitutionele regio's bijzonder gevoelig. Het is dat het niemand is opgevallen, anders had De Hoop Scheffer alsnog naar zijn nieuwe functie kunnen fluiten. En weet u, dit non-conformistische karakter typeert de korfbalsport.
