Mail: Gerard van Emous
Onze vrienden van UT-Nieuws vroegen me om een afscheidsmail aan jou te schrijven; aan zo'n verzoek voldoe ik uiteraard graag. In de ruim drieënhalf jaar die ik nu voor je werk als woordvoerder/adviseur, hebben we heel wat te stellen gehad met de vaderlandse, maar ook internationale pers. We hebben heel veel journalisten ontmoet, divers van pluimage, verschillend van niveau en met heel verschillende beroepsopvattingen. Sommigen heel serieus met hun vak bezig; anderen slechts geïnteresseerd in het snelle, sensationele scoren. Het journalistieke principe van `hoor en wederhoor' werd soms behoorlijk aangetast. Vaak ging het goed en leverden journalistieke contacten goede pr op voor de Universiteit Twente, maar helaas kwam het ook voor dat de UT, of jij persoonlijk, volstrekt verkeerd neergezet werd. Onterecht beschreven, onjuist geciteerd, geconfronteerd met aantijgingen van niet met naam genoemde bronnen, of heel flauw worden opgevoerd in een of andere column. Vragen of zelfs eisen om een weerwoord, is in journalistiek Nederland bijna ondoenlijk. Dat hebben we wel ervaren, de afgelopen jaren. Vaak moest ik tegen je zeggen: `hoort bij het vak', `hoge bomen vangen veel wind', `als je geschoren wordt, Van Vught, moet je heel stil blijven zitten'.
